الله

الله

کلمه مبارک “الله”‌اسم جامع و نام کاملی است برای ذات مقدسی که مستجمع همه صفات کمال، جمال و جلال است ….

“الله “‌اسم عظم است و اساس توحید برآن است و کافر به سبب گفتن این کلمه – در صورتی که نیت صادقانه دلش گفتار زبانش را بدرقه کند- از پستی کفر به اوج ایمان انتقال می یابد.

کافر،‌ با گفتن این کلمه از دنیای غفلت و ناپاکی و از عرصه تنهایی و وحشت، ‌به دایره هوشیاری و پاکی و انس و امنیت در آید. اگر به جای “لاإله الاّ الله “‌،‌”لا إله إلّا الرحمن” ‌یا نام دیگر گوید، ‌از کفر بیرون نیاید و وارد دایره اسلام نشود. رستگاری و فلاح بندگان در گرو ذکر این نام نورانی و کلمه طیبه و اسم عرشی است.

منقبت کمال ذاکران به شرف این اسم، کامل و تمام است. شروع و ابتدای هر کار به آن درست آید و پایان و اختتام، ‌به آن انتظام یابد. استحکام قواعد رسالت به اوست که “محمد رسول الله ” و استواری و تأیید پایه های ولایت به آن است که علی ولیّ‌الله “‌.

از خواص این اسم آن است که چون :

“الف”‌آن را حذف کنند”‌لله”‌باقی می ماند که :‌”لله الامر من قبل و من بعد(و فرمان خداست، و آن روز[که رومیان پیروز شوند] (روم ، ۳۰)

و اگر “لام “‌اول را بیندازند “له ” باقی خواهد ماند که :‌”له الملک و له الحمد “‌( فرمانروایی ویژه اوست ،همه ستایش ها مخصوص اوست (تغابن ،‌۶۴)

و اگر “لام “‌دوم را بیندازند “‌هو “‌باقی ماند که دلالت برذات دارد:‌”قل هو الله احد”

خوشا آن سر که سودای تو دارد                               خوشا آن دل که غوغای تو دارد

ملَک غیرت برد افلاک حسرت                                جنونی را که شیدای تو دارد

دلم در سر تمنای وصالت                                        سرم در دل تماشای تو دارد

فرود آید به جز وصل تو هیهات                                سر شوریده سودای تو دارد

دلم کی بازماند چون به پرواز                                  هوای قاف عنقای تو دارد

چو ماهی می طپم برساحل هجر                               که جانم عشق در پای تو دارد

دل و جان را کنم مأوای آن کو                                  دل و جان بهر مأوای تو دارد

نهم در پای آن شوریده سر کو                                  سر شوریده در پای تو دارد

فدایت چون کنم بپذیر جانا                                      چرا کاین سر تمنای تو دارد

چگونه تن زند از گفت و گویت                                چو در سر فیض هیهای تو دارد.

(دیوان اشعار فیض کاشانی)

(استاد حسین انصاریان،‌شرح دعای کمیل،ج۱، ص۸۷)

درباره admin

و ما رأیت منه الا جمیلا... (حضرت زینب علیها السلام)همه جا همچون کوهی استوار خود را آماده کرده تا فرمان مطاع امام زمان خود را انجام دهد و بی دریغ در راه اطاعت او فرمان برداری کند و خدا می داند آن لحظه آخری که برادر را برای رفتن به میدان شهادت بدرقه می کند با چه نیروی عجیبی خو را نگه می دارد و چگونه استقامت و بردباری از خود نشان می دهدکه امام حسین علیه السلام اسراری را به او می گوید ...(نگاهی کوتاه به زندگانی زینب کبری-سید هاشم رسولی محلاتی)

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشود

رفتن به بالا