خانه / مناسبت ها / روزه اخلاص و حال خاصان از دیدگاه عقل

روزه اخلاص و حال خاصان از دیدگاه عقل

imagesماه رمضان

 

شایسته است که ریشه و مدار تمام اعمال و کردارهای انسان بر تنزیه خداوند از آلودگی ها و کاستی ها استوار باشد و چون مدار روزه ی ماه رمضان بر معامله ی عقل و دل با خداوند آگاه به نهانی ها است، بنابراین، باید اهتمام ویژگان و برگزیدگان درگاه خداوند جل جلاله به روزه ی عقل و قلب از هر چیز که انسان را از پروردگار به خود مشغول می کند، باشد و اگر به واسطه ی کثرت امور سرگرم کننده و غفلت ، این گونه مراقبه در تمام اوقات امان نداشت، دست کم باید انسان از خداوند جل جلاله بخواهد که او را بر این حال یاری نموده و به صفات اهل کمال برساند و نیز از این که از درجات پیش گیرندگان جا مانده ، با علم به آنی که می توانست به آن ها بپیوندد، بیمناک باشد؛ زیرا می داند که افرادی مانند او از غیر معصومین به واسطه ی تدبیر و سیاست بزرگ نبوی صلی الله علیه وآله وسلم به منتهای مقامات عالیه نایل گردیده اند ، که حتی برخی از آنهابَرده وغلام بوده اند وهرگز در خدمت اولیای خدا جل جلاله و دربان یا همنیشین وهمدم و یا در تمام امور ملازم آنان نبوده اند. بنابراین ، به چه دلیل کسانی که بعد ازآنان آمده اند، به امور پست و معامله ی زیانبار راضی شده اند؟ در حالی که کمترین چیزی که از آنان خواسته اند این است که با خداوند جل جلاله و رسول او صلوات الله علیه و آله مانند یک دوست رفتار کنند، دوستی که دوستدار نزدیکی به خدا و رسول صلی الله علیه وآله و سلم است و از آن دو شرم می کند و از روی گرداندن آنها بیم دارد. اگر بنده ای بگوید : توان انجام این مقدار از توفیق را نیز ندارم در حالی که قطعا توان آن را دارد، خود می داند که نه تنها به کاستی و خسران خود بسنده نکرده ، بلکه با خدا و رسول او ، با بهتان و دروغ و دشمنی برخورد نموده است.

ویژگی ها ی روزه ی کامل از دیدگاه روایات

۱-    محمد بن بعقوب کلینی علیه الرحمه در بخش صوم کتاب کافی آورده است که امام صادق علیه السلام فرمود: “هر گاه روزه گرفتی ، گوش و چشم و موی و پوست تو -و چیزهای دیگر به جز این ها را ذکر کرد- روزه بگیرد”

.و نیز فرمود: “مبادا روزی که روزه می گیری ، همانند روزی باشد که افطار می کنی”.

۲-    هم او در کتاب خود به سندگذشته از آن حضرت نقل کرده است که فرمود : روزه تنها از خوردن و نوشیدن نیست ، چنان که حضرت مریم علیها السلام فرمود :”من برای خداوند رحمت گستر نذر کرده ام که روزه بگیرم”

و مقصود از روزه در اینجا سکوت است. بنابراین ، هرگاه روزه گرفتید، مواظب زبان خود باشید و چشم های نان را بپوشید و با یکدیگر ستیزه مکنید و به یکدیگر حسد مورزید. روزی رسول خدا صلی الله علیه وآلهو سلم دید زنی که روزه بود، به کنیز خود ناسزا می گوید، دستور داد غذایی را آماده کنند و به آن زن فرمود: بخور.زن گفت :من روزه هستم .فرمود: “چگونه روزه هستی در حالی که به کنیزت ناسزا می گویی.روزه فقط از خوردنی و نوشیدنی نیست”.

امام صادق علیه السلام در ادامه فرمود: هرگاه روزه گرفتی، گوش و چشم تو از شنیدن و دیدن امور ناروا و زشت روزه بگیرد و جدال و ستیزه و آزار رساندن به خادم خود را ترک کن و کاری کن که وقار روزه بر تو مستولی گردد و روزی را که روزه می گیری، مانند روزی که افطار می کنی مباش.

۳-در یکی از اصو ل و کتابهای راویان امامیه آمده است که امام باقر علیه السلام فرمود:یک دروغ موجب افطار روزه می شود و نگاه مکرر [به نامحرم] و ستم به دیگران، همه ی این ها کم باشد یا زیاد، نیز چنین است.

۴-در کتاب علی بن عبدالواحد نهدی رحمه الله آمده است که امام صادق علیه السلام فرمود: روزه فقط از خوردن و نوشیدن و این که انسان نخورد و نیاشامد نیست، بلکه هرگاه روزه گرفتی، گوش و چشم و زبان و شکم و عورتت باید روزه بگیرد و مواظب دست و عورتت باش و جز از گفتن سخن خیر بسیار ساکت باش و با خادم خود به نرمی رفتار کن.

۵- نیز “نهدی” در کتاب خود آورده است که آن حضرت فرمودکه رسول خدا صلی الله علیه وآلهو سلم فرمودند: که کمترین چیزی که خداوند بر روزه دار واجب کرده است، این است که خوردن و نوشیدن را ترک کند.

اکنون به این فرموده ی رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم نگاه کن که فرمود: “کمترین چیزی که خداوند برای روزه دار واجب کرده ، ترک خوردن و نوشیدن است”. در حالی که تو می گوی:” مهم ترین امر در روزه ، ترک این دو است.” بنا براین ، روشن است که از راه خداوند آگاه به نهانی ها فاصله گرفته ای.

در هر حال، روایات در این باره فراوان است بنابر این، شایسته است خردمندانی که به اهمیت روزه ی اعضا و جوارح نگاه داشتن آن ها از گناهان واقف اند، همانند شبان(چوپان) مهربانی که گله را می پاید ، مواظب اعضای خود باشند و اعضای خود را از تمام اموری که موجب افطار است و مانع قبولی عبادت می شود، محافظت نمایند؛ وگرنه باید بدانندکه هرکس با وجود آگاهی از شرایط کمال روزه ، به کوتاهی و اهمال راضی گردد، قطعا روزه ی خود را سبک شمرده و با تحمل رنج، اعمال خود را به خطر انداخته است و نیز چنین کسی باید توجه داشته باشد که با بیماری غفلت و گناه برگردِ اعمالش گردیده و می کوشد که میان خود و خداوند ی که به او اقبال و توجه نموده، حایل گردد و هم چنین باید توجه کند که در بسیاری از اوقات تا شب روزه می گیرد در حالی که قلب او با گناهان باطنی و غفلت و زبانش با غیبت یا یاری ستمگران یا دروغ گویی یا گناه عمدی و آن چه با مراقبه ی خداوند سازگار نیست و چشمش با نگاه کردن به آن چه جایز و حلال نیست یا با غفلت از مراعات خداوند بخشننده ای که به او نیکی نموده است و گوشش با شنیدن آن چه گوش فرا دادن به آن جایز نیست و دستش با به کار گرفته شدن در آن چه برای آن آفریده نشده است و گام هایش با شتاب به اموری که موجب نزدیکی او به مولایش و ورود در زیر سایه ی حمایت او نیست، افطار کرده است ، غافل از این که اعضایش افطار نموده و مصلحت او پامال شده و نزد خداوند جل جلاله و ویژگان درگاه او به رسوایی مشهور شده است .بنابراین، اگر مولایی، بنده اش را در پی انجام کاری بفرستد که سود آن در دنیا و آخرت به خود بنده می رسد ، ولی بنده در عمده ی آن کار –که مولایش او را در پی آن فرستاده و آقایش به او نگاه می کند و او می داند که خداوند بر او و بر اعمال زشت او مطلع است-خیانت کند ، باید از مولایش بیم داشته باشد.

صلی الله علیه و آله و سلم

(منبع: اقبال الاعمال،سید ابن طاووس)

درباره admin

و ما رأیت منه الا جمیلا... (حضرت زینب علیها السلام)همه جا همچون کوهی استوار خود را آماده کرده تا فرمان مطاع امام زمان خود را انجام دهد و بی دریغ در راه اطاعت او فرمان برداری کند و خدا می داند آن لحظه آخری که برادر را برای رفتن به میدان شهادت بدرقه می کند با چه نیروی عجیبی خو را نگه می دارد و چگونه استقامت و بردباری از خود نشان می دهدکه امام حسین علیه السلام اسراری را به او می گوید ...(نگاهی کوتاه به زندگانی زینب کبری-سید هاشم رسولی محلاتی)

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشود

رفتن به بالا