خانه / نبض زندگی در آیین بندگی / ایمان درده چیز است

ایمان درده چیز است

 

۱۵٫اللهُ یَستَهزَیءُ بِهِم وَیَمُدُّهُم فِی طُغیَانِهِم یَعمَهُونَ

ترجمه۱۴:وچون باکسانی که ایمان آورده اند برخورد کنند می گویند:ایمان آوردیم وچون با شیطانهای خودخلوت کنندمی گویند:درحقیقت ماباشماییم،فقط آنان را ریشخند می کنیم. 

ترجمه۱۵:خداست که ریشخندشان می کند،وآنان را درطغیانشان فرو می گذارد تا سرگردان شوند.

رسول خدا_صلی الله وعلیه وآله وسلم- می فرمایند:

“ایمان درده چیز است:شناخت،فرمانبرداری(ازخداوند)،علم،عمل،پاکدامنی،سخت کوشی،شکیبایی،یقین،خشنودی وتسلیم دربرابر خدا،هر کدام ازآن ده رکن کم شود رشته ایمان ازهم پاشیده می شود.”[۱]

*دراین آیه می فرمایند:منافقان وقتی که باشما هستندشما را قبول دارند،ولی درپنهان شمارامسخره می کنند.بعضی مردم عادت کرده اندکه افراد مؤمن رامسخره کنند.همین افراد وقتی که مشکل یا گرهی درکارشان افتاد؛به همان شخصی که اورامسخره  کرده اندمی گویند التماس دعا چون می دانندمومن است وکارش درست هست.این به علت فطرت الهی انسان است ؛ متاسفانه [فطرت]پرورش داده نمی شود که به سوی کمال خداوند پیش برود.این راه،خلوص واستقامت می خواهد واین؛ دوشرط اصلی بندگی است.

پس، از مسخره دیگران وحرفهای توهین آمیز ناراحت نشویم کار خود را در راه خداوند وتزکیه نفس داشته باشیم . خداونددراین آیه،نحوه مسخره کردن این گروه را در قیامت بیان می فرمایند.

پیامبر اکرم_صلی الله علیه وآله وسلم_ می فرمایند:”درِ بهشت به روی یکی از مسخره کنندگان باز می گردد وبه اوگفته می شود:”بیا”اوباغم واندوه جلومی رودوچون نزدیک شد،دربه رویش بسته می شودپس درِدیگری به رویش گشوده می گردد…این مرتبا تکرار می شودتاجایی که دربه رویش باز می گرددوگفته می شود:”بیا،بیا،اما او دیگر جلونمی رود.”[۲] 

پس،اگر موردتمسخر قرار گرفتیم،صبوروبردبارباشیم چون طبق آیه می فرمایندخداوندهم آنان رامسخره می کنند .برای کسانی که نادان هستندومسخره می کنند دعا کنیم ،به دل نگیریم  وبه آرمش روحی خود کمک کنیم.

۱۶٫أولئِکَ الَّذیِنَ اشتَرَوُا الضَّلَالَهَ بِالهُدیَ فَمَا رَبِحَت تِّجَارَتُهُم وَمَاکَانُوا مُهتَدیِنََ

ترجمه:همین کسانند که گمراهی را به [بهای ]هدایت خریدند در نتیجه داد وستدشان سود [به بار]نیاورد وهدایت یافته نبودند

*بشر دارای اختیار است راه خوب وبدهم ازطریق پیامبران یعنی هدایت تشریعی به اونشان داده شده است،شفاهی وکتبی.به سن تکلیف که رسیدباید مقلد باشد و مجتهد اعلم وجامع الشرایط راانتخاب کندودرمورداحکام دین سوال کند.اگر کسی درظاهر وباطن به احکام خداوند عمل کنددارای اخلاق حسنه می شود.

حرف همه راگوش می کنیم به جز روحانی ذی صلاح چون برخلاف میل ما صحبت می کند.نفس،ما راگول می زند ودر حدحرف نگه می داردونمی گذارد  عمل کنیم. کسی که سال ها گناه کرده دیگر هدایت او مشکل است چون عادت کرده. حالا که اختیار انتخاب راه هدایت وگمراهی را داریم باید ببینیم کدام تجارت به سود ماهست؟تجارت دنیایی یا تجارت عقبایی؟کسانی که رفته اند سراغ تجارت دنیایی ،آخرت خود راتباه کرده اند.

پیامبر خدا_صلی الله علیه وآله وسلم_فرمودند:

“خداوند جل جلاله به دنیاوحی فرمود هر که توراخدمت کند،به رنجش درافکن وهر که تورادور افکندبه او خدمت کن”[۳].

۱۷٫مَثَلُهُم کَمَثَلِ الّذِی استَوقَدَ نَاراً فَلَمَّا أضَاءَت مَاحَولَهُ ذَهَبَ اللهُ بِنُورِهِم وَتَرَکَهُم فِی ظُلُمَاتٌ لَایُبصِرونَ.

ترجمه:مَثَل آنان،همچون مَثَل کسانی است که آتش افروختند وچون پیرامون آنان روشنایی داد خدا نورشان رابرد،ودرمیان تاریکیهایی که نمی بینند رهایشان کرد.

*این همان مکرخداوند است.باکارهای آنها کمی دورشان راروشن می کنند اعمال صالح وباقیات الصالحات راتا اندازه ای انجام می دهند ولی آیا کارشان دوام هم دارد؟با هر گناهی که انجام گیردخیرات سوخته می شود.

حضرت امام صادق_علیه السلام_ می فرمایند:

خداوندهر نعمتی را که به بنده ای داد از او نگرفت مگر به سبب گناهی که سزاوارسلب نعمت شد.[۴]

پس به خودمان بیاییم ودرکارهاخلوص داشته باشیم .فقط برای خداکار انجام دهیم وبس. داستان بهلول وساخت مسجدتوسط هارون الرشید.[۵]یامثلا اگر[مبلغی به عنوان] کارخیر می دهیم[درقبالش] به ما قبض می دهند، نگه داشتن آن لزومی ندارد.یا اینکه برای سینه زنی حضرت امام حسین- علیه السلام- زنجیر تهیه می کنیم.این کار روشنایی است تا زمانی که مرتبا قربه الی الله باشد.وقتی هم که زنجیر می زنیم [چون فقط دوست داریم]باز هم روشنایی است.زنجیر را هم که به کسی بدهیم تازمانی که اواستفاده می کند برای ما ثواب می نویسند .پس روشنایی هابا هم فرق دارند.

[مثلا]یک  سالن خاموش راباکبریت روشن کنند (یا باچراغ قوه یا با نورافکن و…). یکی هست که نور کار خیرش به اندازه یک چراغ قوه است؛ قوه اش که تمام شد دیگر روشنایی ندارد ویا به اندازه نورافکن ،یاکسی که دستگاه برق یدکی می گذارد.انجام دادن مستحبات ونوافل مانند برق یدکی می ماندکه اگر کارهای واجب ماقبول نشد به خاطرنوافل ،آنها راقبول کنند.

نور وآتش هردو روشنایی می دهند ولی آتش می سوزاند و نور روشن می کند،نورِ اعمال هم،اینطوری است.



[۱] بحار الانوار-میزان الحکمه –حکمت۱۴۴۹

[۲] میزان الحکمه-حکمت۸۵۲۸

[۳] منتخب میزان الحکمه ۲۱۸۳-امالی صدوق ۲۳۰/۹

[۴] منتخب میزان الحکمه-حکمت ۲۴۲۹

[۵] تفسیر نور_آیه ۳۹-صفحه ۶۵/تفسیر نماز آقای قرائتی

درباره admin

و ما رأیت منه الا جمیلا... (حضرت زینب علیها السلام)همه جا همچون کوهی استوار خود را آماده کرده تا فرمان مطاع امام زمان خود را انجام دهد و بی دریغ در راه اطاعت او فرمان برداری کند و خدا می داند آن لحظه آخری که برادر را برای رفتن به میدان شهادت بدرقه می کند با چه نیروی عجیبی خو را نگه می دارد و چگونه استقامت و بردباری از خود نشان می دهدکه امام حسین علیه السلام اسراری را به او می گوید ...(نگاهی کوتاه به زندگانی زینب کبری-سید هاشم رسولی محلاتی)

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشود

رفتن به بالا