خانه / نمی از باران / اخلاق در قلمرو قران (سیره علوی) / خداوند برآفرینش انسان به خود آفرین می گویند

خداوند برآفرینش انسان به خود آفرین می گویند

“وهمانا آدمی را ازگل خالص آفریدیم .پس آنگاه اورانطفه گردانیده ودر جای استوار (صلب ورحم)قرار دادیم.آنگاه نطفه راعلقه وعلقه راگوشت پاره وباز آن گوشت را استخوان وسپس بر استخوانها گوشت پوشاندیم (وپیگیری کامل کردیم)پس از آن (به دمیدن روح مجرد )خلقتی دیگر انشاء نمودیم آفرین بر قدرت کامل بهترین آفریننده.

در این آغازین سرنوشت انسان می یابیم ،که اولین دست مایه او خاک بود،و این خاک تبدیل یافته است که حضرت پروردگارش به خود می بالد و بر این آفرینش به خود آفرین می گوید،در صورتیکه خاک را چنین افتخاری هرگز نیست .آسمانها و کهکشانهای به این عظمت،اقیانوس ها و خورشید و ماه را با همه جلوات زیبا،پر و بال طاووس را آفرید و به خود نبالید،با انسان چه بود  که او را مسجود ملائک قرار داد و کل اسمائش را به او آموخت .و فرمود : “انّ اللهَ اْصطفَی آدَمَ[۱]“(خداوند،آدم …رابر مردم جهان برتر ی داده است).وفرمود:”لَقَدْ کَرّمْنَا بَنی ءَادَمَ”[۲](به راستی ما فرزندان آدم را گرامی داشتیم.)

در اینجاست که آدمی متوجه می شود که این خاک زیر پایش نمی تواند اصالت او را روشن کند و آدمی اصالتش را در فراز آخر آیه فو ق می یابد،که فرمود :

“روی این  دست مایه خاکی کار دیگری انجام دادم” و آن را در جای دیگر معرفی فرمود که :”نَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رّوحِی”[۳]،در او از روح خود دمیدم. و طبق قانون طبیعی “کُل شئ یَرجوا اِلیَ اَصلِه “(هر چیز به اصل خود بر می گردد)،این بدن باز گشتش به خاک؛ و جان و روح انسان مسیرش به سوی خداست. و فرمود (با اشاره به خاک):”مِنْها خَلَقْنَاکُم وَ فِیهَا نُعیِدُکُمْ”[۴](ما شما را هم از این خاک آفریدیم وهم به این خاک بر می گردانیم وهم بار دیگر از این خاک بیرون می آوریم).این سفر جسم،”انا اِلَیهِ راجعون”

                                 

                                         بلوغ آغاز سفر

چون چنین بد آدمی خونخوار بود                بود او را بود از خون تار و پود             

و ز فطام خون خوراکش شیر شد                ز فطام   شیر   لقمه  گیر شد 

وز فطام    لقمه    لقمانی  شود                 طالب   مطلوب   پنهانی   شود

پس کمال ماست موقوف فطام                   اندک اندک صبرکن تم الکلام

یکی ازنامهای دلبر و دلکش حضرت دوست کلمه “رب” است که مَعیَّتَش با موجودات همه دم درکار است. و این کار شهود آدمی است با آنکه “هوَ مَعَکُمْ اینَمَا کُنْتُمْ”[۵]،(هر کجا باشید او با شما ست )چه از آن دم که نطفه بود و حتی مادر از تکامل او در شکم خود خبر نداشت دست ربوبیت حق تعالی با او در کار بود و بعد از تولد تا پایان حیات یک لحظه از ربوبیت حضرت حق تعالی بی نیاز نبود.هم او بود که سفره پر بار عالم طبیعت برای او گسترد،اما این همه لطف و این همه احساس برای چه؟ تا از نظرقوه و استعداد کمال این را یابد که به تماشا و بندگی خداپردازد و این زمان از آغاز بلوغ او شروع می گردد.”ما خلقنا الجن و الانس الا لیعبدون”.

مراد ما ز تماشای باغ عالم چیست؟

                             بدست مردم چشم از رخ تو گل چیدن[۱]

“وَفِی الأ رْضِ آیَاتٌ لِلْمُوقِنِینَ وَ فِی اَنْفُسِکُم أفَلَا یُبْصِروُن”[۲] 

و در زمین بس نشانه هاست برای اهل یقین و در خویشتن خویش نمی اندیشید؟

عالم سراسر نشانه خداست ،تو خودنیز،در عالم بنگری خدا را بینی در خویشتن نیز دست ربوبیت او را در کار بینی با حیاتت با ضربان قلبت با باز شدن ریه ات با کامت یا گامت.

“بِحَولِ الله وَ قُوّتُهُ اَقُوم وَ اَقْعُد”،(به حول وقوه خداوند بلند می شوم و می نشینم)

مخاطب از سه طریق با تو در کار است ،یا مکاتبه و یا گفتار ویا با کردار. و حضرت دوست چون دوست می داشت ؛با هر سه طریق با تو در کار آمد. عالم طبیعت را کتاب خود قرار داد و پس ؛ پیام که در آن با اندیشه دریافت داری،و آنچه از آغاز حیات تا پایان زندگی با تو می رود؛ اما همه روزه با تو گر بخواهی سخنگوست،خواهی سخنش بشنوی قرآن راازقفسه بردار و توجه کن و گوش دار . چون گوید “یا ایها الناس” لبیک گو.چون گوید “یا ایها الذین آمنوا ” لبیک گو و بیافزای :”چه می فرمائی پروردگار عزیز من ؟و به جان دل آنچه فرماید پذیرا باش. 

 دست و پیام او درکار است .

   سرکار علیا مجلله خانم امامی[غیاثی] از آغاز زندگانی؛ خداوندش این توفیق عنایت فرمود که پذیرای سخن پروردگارش بوده و هست ،نَفَس گرم ایشان بحمدالله یارانی را به راه آورده و با خود همراه کرده.


اندرزهای گرانبها و تفسیر مختصر آن برای یاران بس سودمند است،با توجه بر حوصله یاران و شنوندگان توقع یک تفسیر گرانبار نباید داشت که بیش از این برای یاران سودمند نیست.امید که خواهرانی طالب ،از محضر و قلم ایشان کمال استفاده راببرندو خداوند بر توفیق این بانوی بزرگوار بیافزاید.

 

                                                    ملتمس دعا

                                              کریم محمود حقیقی


[۱] جناب حافظ

[۲] سوره مبارکه الذاریا ت/آیه ۲۰و۲۱

 


[۱] سوره مباارکه ال عمران _آیه ۳۳

   [۲] سوره مبارکه اسری_آیه ۷۰

[۳] سوره مبارکه حجر/۲۹

[۴] سوره مبارکه طه/آیه ۵۵

[۵] سوره مبارکه حدید/آیه ۴

درباره admin

و ما رأیت منه الا جمیلا... (حضرت زینب علیها السلام)همه جا همچون کوهی استوار خود را آماده کرده تا فرمان مطاع امام زمان خود را انجام دهد و بی دریغ در راه اطاعت او فرمان برداری کند و خدا می داند آن لحظه آخری که برادر را برای رفتن به میدان شهادت بدرقه می کند با چه نیروی عجیبی خو را نگه می دارد و چگونه استقامت و بردباری از خود نشان می دهدکه امام حسین علیه السلام اسراری را به او می گوید ...(نگاهی کوتاه به زندگانی زینب کبری-سید هاشم رسولی محلاتی)

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشود

رفتن به بالا