خانه / حکیمانه / هماهنگی علم و عقل و دین

هماهنگی علم و عقل و دین

آیت الله جوادی آملی در سخنانی حوزه علمیه را از آن جهت که علم و دین را توامان داراست عاری از هر گونه نقص و کمبودی دانستند و فرمودند: خود حوزه با توجه به این که به قرآن و عترت وابسته است، بدون هیچ عیب و نقصی است.

حضرت آیت‌الله جوادی آملی خاطرنشان کردند: این که در دوره‌ای کلیسا به تفتیش عقاید و گالیله سوزی پرداخت، نتیجه رواج دین بدون علم بود که ننگی فراموش نشدنی را رقم زد و جنگ‌ جهانی اول و دوم نیز نتیجه علم بدون دین است.

ایشان با تأکید بر این که هیچ کدام یک از این خطرها در حوزه‌های علمیه با سابقه بیش از هزار ساله، وجود نداشته است، ‌گفتند: این مصونیت برای حوزه به برکت قرآن و عترت است که علم و عقل را با دین و دین را با علم و عقل هماهنگ و جاری ساخته است.

ایشان در ادامه با بیان این که معارف قرآن و عترت در هر عصر و مکانی بروز و ظهور داشته است، ولی بهره‌مندی از آن متفاوت بوده است،‌ افزودند:‌ برای این که بتوان از این معارف به درستی و کامل بهره برد،‌ نیازمند یک مدیریت کارامد و قوی است.

حضرت آیت‌الله جوادی آملی همچنین به نقش حوزه نجف در ترویج معارف ناب اسلامی اشاره کردند و گفتند:‌ امروز بیش از هزار سال است که به برکت حوزه نجف، ‌تعالیم اسلام ناب عالم گیر شده است و حوزه علمیه قم و سایر حوزه‌های علمیه نیز به نور آن روشن شده‌اند که این مسئله به دلیل داشتن مدیر لایق، قابل، عاقل و عامل مانند سید مرتضی‌ و دیگران است.

ایشان اظهار داشتند:‌ امروز حوزه علمیه قم به ویژه با ورود حضرت امام(ره) که از هر جهت قرآ‌ن و عترت را خوب شناخت، عمل کرد و منتقل کرد و آن را جهانی نمود، به این اوج رسیده است.

ایشان در فراز دیگری از فرمایشات خود به ایراد برخی توصیه ها به اصحاب رسانه خصوصا رسانه های وابسته به حوزه پرداختند و فرمودند: کار شما باید کاری باشد که خداوند به آن سوگند یاد کند و می‌دانیم خدا به چیزی سوگند یاد می‌کند که مورد قبول و مؤثر باشد.

حضرت آیت الله جوادی آملی با بیان این که خدا با دستی عطا می‌کند و با دست دیگر عطیه خود را از ما قبول می‌کند، افزودند:‌ حال که خداوند در مقام فعل، با دستی عطا کرده و با دست دیگر از ما می‌پذیرد،‌ چرا ما در این میان، راه درست را طی نکنیم که او قبول کند.

حضرت آیت‌الله جوادی آملی با اشاره به آیه «ن و القلم و ما یسطرون» گفتند: بر اساس این آیه، خداوند هر چه را که اصحاب قلم در راه قرآن و عترت، بنویسند، قبول می‌کند و به آن سوگند یاد می‌کند. خداوند به شمس و قمر که نور می‌دهند و‌ به مکتوبات و نوشته‌ها هم که نور می‌دهند، قسم می‌خورد.

ایشان خاطرنشان کردند: این کمال بالایی است که انسان، قلمی بردارد و مطلبی بنویسد و خدا به آن قسم یاد کند.

مفسر قرآن کریم با بیان این که شما باید خدا را شاکر باشید که سعی کردید آنچه از قرآن و عترت آمده است را بررسی کرده و به جامعه منتقل کنید؛ افزودند: این کاری است که مورد سوگند خداوند است.

ایشان در ادامه با تأکید بر این که شما در این راه، نباید تنها مصرف کننده باشید،‌ادامه دادند: شما باید نیاز و کمبود‌های جامعه را به ویژه در دانشگاه‌ها، کاملا شناسایی کرده و از راه درست پاسخی کامل در قالب سرمقاله ارائه دهید.

حضرت آیت‌الله جوادی آملی افزودند: ‌البته برای این پاسخ به این نیازها و کمبودها، شناسایی فضای بیرون و پاسخ مناسب به آنها لازم است. پاسخ زمانی مناسب است که کمبود علمی و دینی نداشته باشد چراکه کمبود علمی در شأن حوزه نیست و یا اگر خدای ناکرده این پاسخ متمایل به این طرف و آن طرف، -شرقی و غربی- باشد، نتیجه‌ای در پی نخواهد داشت.

ایشان با تأکید بر این که گرایش‌های شخصی نباید در فضاهای حوزوی نقشی داشته باشد، گفتند: ممکن است انسان گرایشی نسبت به این و آن داشته باشد ولی باید تلاش کند گرایش‌های شخصی در فضاهای حوزوی وارد نشود.

ایشان خاطرنشان کردند:‌ اگر انسان به این طرف و آن طرف گرایش نداشته باشد و برای خدا حرکت کند،‌ همگان کار او را قبول می‌کنند، ‌چراکه از منبع طیب و طاهری بهره گرفته است.

ایشان با تأکید بر این که رسانه حوزه باید دنبال تولید مقالات علمی باشد، ادامه دادند: اگر کسی مصرف کننده باشد، ‌دیگر به دنبال تولید علم نیست؛ این که انسان ببیند چه کسی سخنرانی کرده تا آن را تنها انتقال دهد، کار او مانند دلال می‌شود.

حضرت آیت‌الله جوادی آملی با بیان این که اگر انسان محقَّق باشد،‌ ‌دلالی عیب ندارد،‌افزودند:‌ اگر ما کالاها و صادرات خودرا داشته باشیم و نوشته‌ و گفتار دیگران را نیز به عنوان دلیل منعکس کنیم در این صورت کار ما دلالی ممدوح است نه دلالی مذموم.

ایشان در پایان خاطرنشان کردند: اگر رسانه، کمبود‌های علمی و دینی جامعه را بررسی کند تا آن را پاسخ دهد و در کنار آن، اخبار مربوط به دیگران را نیز بیاورد، این «دلیل» است.

درباره admin

و ما رأیت منه الا جمیلا... (حضرت زینب علیها السلام)همه جا همچون کوهی استوار خود را آماده کرده تا فرمان مطاع امام زمان خود را انجام دهد و بی دریغ در راه اطاعت او فرمان برداری کند و خدا می داند آن لحظه آخری که برادر را برای رفتن به میدان شهادت بدرقه می کند با چه نیروی عجیبی خو را نگه می دارد و چگونه استقامت و بردباری از خود نشان می دهدکه امام حسین علیه السلام اسراری را به او می گوید ...(نگاهی کوتاه به زندگانی زینب کبری-سید هاشم رسولی محلاتی)

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشود

رفتن به بالا